سلام من یه دختر ۱۷ ساله هستم خواهر یا برادری ندارم فقط یه مادر و پدر ۵۵ ساله دارم سواد آنچنانی هم ندارن دوستان من از همون بچگي هم میفهمیدم از پدر یا مادر خودم حمایت نمیشم نه توجه نه احساسی هیچی کتکم نمیزنن ولی
پدرم چند وقت پیش که بحث کردیم ساعت نزدیکای ۲ شب بود اومد به سمتم تو صورتم چک زد مادرم جلوشو گرفت با من خوب صحبت نمیکنه فوش میده
اصلا من براش مهم نیستم خیلی نامرده مادرم دست کمی از پدرم نداره اونم سر کوفت میزنه دوسم نداره
ما فامیلی هم نداریم یعنی داشتیم قطع ارتباط کردیم با همشون رشتمم ریاضیه من از الان میدونم هیچ کسیو ندارم پشتم باشه خیلی نگران آیندم هستم
از لحاظ مالی هیچی ندارم سرکار نمیرم پدرمم برام چیزی سرمایه گذاری نکرده دوستان قیافه جالبی هم ندارم که بگم یه نفر بیاد عاشقم بشه بیاد خواستگاریم
یعنی ازدواج فکر نکنم داشته باشم تروخدا فک کنید منم خواهرتونم قسمتون میدم به هر کسی دوسش دارید اینو دارم مینویسم دارم گریه میکنم
تروخدا منو راهنمایی کنید من کسیو ندارم بهزیستی هم نمیتونم زنگ بزنم چون پدر مادرم خبر دار میشن
تورو خدا من هیچ کسیو ندارم فقط همین سایته اومدم دارم میگم خواهش میکنم یه راهی بزارید جلوی پای من چندین بار فکر خودکشی کردم ولی نمیدونم شاید خودکشی جواب نداد و زنده موندم و اینکه من اصلا نمیتونم همچین کاری کنم دلشو ندارم واقعا
من از زندگیم سیر شدم چیزی برای از دست دادن ندارم فقط نمیتونم دست به این کار بزنم خدا انگار صدامو نمیشنوه منو رها کرده خواهش میکنم بگید چیکار کنم الان با بابام حرف نمیزنم همش تو اتاقم هستم کلاسی هم نمیرم فقط یه مدرسه هست که میرم استعداد خاصتی ندارم که درآمدزایی کنم حتی یه دوستم ندارم خواهش میکنم فک کنید منم خواهر شما
بگید برای ادامه زندگیم چیکار کنم چه راهی هست
میخوام هر چقدر زودتر از این خونه برم دیگه تا آخر عمرم پدرو مادرمو نبینم
