قبرش قدیمی بود و شعری داشت با این مضمون :
از این دنیای پرهیاهو
رفتم سوی باغ مینو
حیف شد بقیه ش یادداشت نکردم و عکس نگرفتم چندبار دیگه هم رفتم اون قبرستون ولی پیدا نکرردم آرامگاهشو
..
باغ مینو یعنی باغ بهشت
این که اون زمان خودشو بهشتی میدونسته خیلی واسم جالب بود