خودم دوستی با ادمهای اشتباه و دلسوزی براشون و بخشیدنشون که باعث شدن واقن از زندگی خودم بمونم
ازدواج کردن
تقریبا کل زندگیمو درگیر اشتباهاتم
رفتن تو رابطه اشتباه
اینکه خونه دارم کاش شاغل بودم
طلاقم از شوهر سابقم
از همه چیز پشیمونم ولی از به دنیا اومدنم بیشتر
ازدواجم. شوهرم خیلی دوستم داره ولی من نه
رها کردن چیزی که هم بهش علاقه داشتم هم استعداد فقط واسه درس خوندن💔
حتی نمیتونم بگم
خاک توسرم
نجنگیدن برای کسی که همدیگه رو دوست داشتیم ... و ازدواج عقلانی و منطقی .... آخ چه حسرتی ۱۵ ساله رو دلمه خدا میدونه
چرا انقدر دیر وارد جلسات تراپی شدن
من ۴۰ سالمه سر تا پای زندگیم پشیمون بودم ،مخصوصا ۲۰ سال دوم زندگیم ،زندگی نمی خواد با من بساز ه ،من انقدر پشیمونم که فقط نشستم منتظرم بمیرم کاش حداقل بچه نداشتم
ارسال نظر شما
تاپیک های به روز شده
20 ثانیه پیش
20 ثانیه پیش
21 ثانیه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز
