الان ناراحت شدم مامانت اینا مهم تره ؟
پدر و مادر احترامشان همیشه .اجب بوده و هست تو هم قصدت بی احترامی نیست .
من جای شما بودم گلوم پیش عمم میبردم و میگفتم محترمانه بهشون برسونه یجوری که انگار دارم در حق زندگی شما بد میکنم و زندگیتون شاید به هم بریزه .
تا شاید خودشونو جمع کردن .
در ضمن همیشه با کم کردن ارتباط از خانواده خودت نتیجه میگیری . من وقتی چیزی میبینم ازشون کم تر میرم قشنگ میفهمم یه کندی بالا آوردن و تو رفتاراشون دقیق میشن و رفع میکنن . چون از اول جا انداختم اگر میخواهید منو کنار خودتون داشته باشید باید همسر و دخترمو دوست داشته باشید .
همه آدما عیب و ایراد دارن . این ماییم که بهشون جهت میدم که عیب و ایراداتشون رو تحمل میکنیم یا نه.
چطوره که عیب پدر و مادرت و اخلاق بدون باید شامل حال او و زندگیت و بچه یک تو بشه اما برای خواهرت نه ؟
چون اون جایگاه بچشو مشخص کرده براشون اما تو از ترس و خجالتِ نابجا نتونستی این کارو بکنی و داره تو زندگیت دست انداز ایجاد میشه