سلام وقت بخیر
نمیدونم از کجای زندگیم بگم.28 سالمه همسرم 33 هر دو تحصیل کرده ایم.همسرم شغل آزاد با درآمد متوسط داره و منم خانه دارم.
پنج سال ونیمه ازدواج کردیم و دوسال و نیم هم عقد بودیم.تعریف از خود نباشه زیبا هستم.و از همون اول با ظاهر همسرم مشکل داشتم (درخواست عکس نشه به هیچ عنوان نمیذارم)
با دودلی بله گفتم میدونم انتخاب اشتباهی داشتم.
سر موضوعات مختلف بحث داشتیم و داریم و من نمی خواستم وسط این همه اختلاف پای یه بچه بی گناه بیاد وسط.
خب
خب ما الان دعا كنيم كه چي بشه!
خب
خوب
حالا حامله ای مگه
یعنی چهره شوهرتودیدی؟ نمیخاستیش ب زورازدواج کردی؟ میشه ایرادات چهرشوبگی البته واقعا تنهاچیزماندگاراخلاقه
همسرم هم از اول می گفت تا سه سال بچه دار نشیم.مشکلات زیادی داشتیم از اول دانشجو بود و موقع ازدواجمون سرباز بود درآمدمون خیلی کم بود اما خدایی بی انصافی نمی کنم از خودش میزد به خاطر من.برای خودش لباس عید نمی خرید واسه من می خرید.منم خیلی باهاش ساختم با نداریاش با همه چیش
میتونم دعا کنم بچه ب باباش نره
به گلای بهاری من رای بدین.امضام ممنون
حتمااخلاق هم نداره،،چون قيافه عادي ميشه ،،اخلاق هيچوقت عادي نميشه
کار راه انداخت وضعش بهتر شد.یکم عوض شد
بیشتر به خانوادش توجه کررد.بدون ااطلاع من رفت پروانه کارش رو به نام مادرش زد بدون اطلاع من وامی که برای خونه خریدن گرفته بودیم رو زد به کار و پدر و برادرهاش رو شریک کرد.
