🌱شب غم تو نیز بگذرد.
🌱چه درونم تنهاست.
🌱از من راهی میماند که از آن گذشته ام. از من جای خالی من میماند.
🌱سلام تنهایی که دور میکنی ام از این جماعت کور. چه میشد از این دور کشان کشان ببری به دورترهایم؟
🌱
🌱سردرگم هستم. با خودم در جنگم. میخواهم میان این پریشانی مثل یک انسان بیرون بیایم.
🌱با کلمات معمولی نمیشود گفت چه کشیده ام.
🌱گفت: این حرف ها چه ارتباطی به ما دارد؟ شما چه تان شده؟ حتما خدا باید یک غمی توی سفره مان بگذارد که دنبال بهانه نگردیم؟
🌱وقتی وارد خانه می شدند، مادر گفت: آدم وقتی میرود قبرستان، دلش باز می شود.
🌱او میخواست بنویسد، بخواند و غرق در دنیای کتاب و شعر خودش باشد.
🌱حالمان مزه ی خرمالو می دهد
خرمالوی نارس گس.
🌱میدانی رنج تو از چیست؟ تو به
آنچه نباید، بسیار می اندیشی.
🌱غم و اندوه همیشه بوده است. شاید روزی برسد که نباشد اما پیش از این برای بشر همیشه غم بوده است.
🌱زندگی کتاب نیست که فقط وقتی آخرین صفحه را خواندی آن را ببندی. کتاب زندگی صفحه ی آخر ندارد، چون آخرین صفحه همیشه اولین صفحه ی داستانی دیگر است.
🌱اما تنهایی عجیبی بود. پدر خیال می کرد آدم وقتی در حجره خودش تنها باشد، تنهاست. نمیدانست که تنهایی را فقط در شلوغی می شود حس کرد.
ارسال نظر شما
این تاپیک قفل شده است و ثبت پست جدید در آن امکان پذیر نیستتاپیک های به روز شده
53 ثانیه پیش
56 ثانیه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز