یک سوال داشتم من اخرای مدرسمه و بعضی وقتا خیلی ناامید میشم نه اینکه هدف نداشته باشم نه ولی بعضی وقتا ادم انقدر تلاش میکنه نتیجه دلخواهش رو نمیگیره نا امید میشه یکی از دلایل هم همینه که شرایطی که همه خونواده توقع دارن من بهترین چیز قبول بشم و بعضی وقتا اونقدر ناامید میشم تا حد مرگ گریه میکنم و بعضی مواقع به ازدواج فکر میکنم و میگم کاش یکی بود که عین دلخوشی باشه و بتونم باهاش وقتی ناراحتم حرف بزنم البته هنوز کسی که به دلم بشینه نیومده و بنظر خودمم برام زوده ولی گاهی تو فکرش میرم
بنظرتون وقتی نا امید میشم چیکار کنم
بنظرتون فکرام چرت و پرته چون خیلی کلا فکرای الکی میکنم ولی نمیدونم دیگه به این خیلی وقتا فکر میکنم
