وقتی میبینیش ذوق میکنی ساعت ها به هر کلمه از حرفاش فکر میکنی وقتی صحبت میکنه سعی میکنی خوب به صداش گوش کنی و با حتی یه کلمه میتونه حال و هواتو عوض کنه و وقتی نگاش میکنی به این فکر میکنی که خدا چطوری اونو اینقد قشنگ آفریده و یهو به خودت میای میبینی اون مال تو نیست ..برای تو نیست .....نمیتونید کنار هم باشید .....و تا آخر شب حالت بد میشه و گریه میکنی:)))
چرا باید کسیو دوست داشته باشیم که قرار نیست بهش برسیم؟
