هیچوقت تا این حد که این چندسال بلاتکلیف و سردرگم بودم توی زندگیم این احساس رو نداشتم!کنکور و معلق بودن!میل به ازدواج و خاستگار نداشتن!خیانت دیدن!کار نداشتن!حال روحی بد!خانواده بی درک!
خیلی بلاتکلیف و سردرگمم خوشبحال کسایی که حداقل ازدواج کردن و یه بچه دارن و دلشون به یه چیزی تو این دنیا خوشه!احساس میکنم ته ته خطم!دیگه بعداز این رو نمیتونم ببینم!
