واقعااااا متنفرم
و خوشحالم کار آیندهم هیچ ربطی به حضور در بیمارستان نداره چون واقعا متنفرم
البته بیمارستانای خصوصی باز خوبن ولی فعلا که مجبوریم تو بیمارستان دولتی باشیم واقعا بده خیلی بده
دلم برای همه اونایی که مجبورن کلا کارشون تو بیمارستان باشه میسوزه.
کارت چیه توی بیمارستان؟
پرستار هستی ؟
چرا؟
پرستارید یا خدماتی؟
خداروشکر از پزشکی بدم میاد و هدفم نیست
من حتی از کنار بیمارستان رد میشم حالم بد میشه خدا بهتون صبر بده
عاشق فضاشم
منم دو سال بيمارستان دولتي بودم و از همه چيش حالم بهم ميخورد
کاری دوست ندارید بیاید بیرون
هم خودتون زجر میکشی
هم اطرافیان تو محل کار
هم کارتون درست انحام نمیدیدم
من مسوول یک مجموعه
اونهایی که کارشون به هر علتی دوست ندارن
هم درست کار نمیکنن
هم مدام غر و شکایت اعصاب و انرژی بقیه رو هم میگیرن
منم بیمارستان بودم درسته محیطشانرژی منفیه ولی بیمارا وقتی با دل مهربون برات دعا میکنن و ازت تشکر میکنن خیلی حس خوبی داره من خودم بیمارستان کار کردم البته بیشتر تو بخش فیزیوتراپی بودم تا بخش بستری اونجا خیلی انرژی مثبت بود وقتی کمک میکردم به بیمارا حال دلم خوب میشد
کار تو بیمارستان خیلی سخته
منم دلم برای اونایی میسوزه که خودشون رو میکشن پزشکی و پرستاری قبول شن در حالیکه نقطه ای علاقه ندارن و خودشونم اینجوری گول میزنن که من می خوام مطب بزنم کار پژوهشی کنم فلان کنم بهمان کنم
نود درصدشونم آخر ناچار به موندن تو بیمارستان میشن
نمیدونن این مشاغل شریف علاقه و ارتباط قوی می خواد
نمیشه که همه قبول شن و گوگولی مگولی مطب بزنند و جامعه تو اون بخش نیازاش باقی بمونه!
بعدم باشون حرف میزنی می گن ما علاقه داریم ولی نه به بیمارستان
یعنی نمی فهمند علاقه یعنی همین جامع بودن نگاه به همه ی قسمتها
خیلی حس غم بزرگی داره
روحیهت در دراز مدت خیلی بد میشه
مخصوصا بیمارستانای دولتی میبینی مریصا تخت ندارن بندگان خدا رو پتو رو زمینن، بهداشت درست درمون اصلااا نیست تو این بیمارستانا بوی گند میاد و اصلا درست تمیز نمیشه پر آلودگی و میکروب و عفونته.
مردم بندگان خدا پول ندارن مجبورن بیان و واقعا غم انگیزه
