من خودم ۲۲سالمه
چهره ، استایل ، مو ، آرایش و.... مثه دخترای دیگست
چهرمم چند نفری گفتن نازی و قشنگی که البته خودم اصلا قبول ندارم
فقط انگار ظاهرم یه جوریه بچه مثبت میزنه ، میفهمن اهل این چیزا نیستم بهم میگن سنگینی و... از این حرفا
شاید باورتون نشه تاحالا تو دانشگاه پینشهاد نداشتم
دلبری و لوندی و عشوه هم بلد نیستم
همش برام سواله چطور میشه اخه
ینی واقعا یکی نیست منو همینطوری که هستم دوست داشته باشه و بیاد ابراز علاقه کنه مگه میشه اخه
همش فکر میکنم ببینم عیبم چیه، ایرادم چیه
هی خودمو با بقیه دخترا مقایسه میکنم
ولی خب خواستکار سنتی داشتم
دیروز صبح نشسته بودم ایستگاه اتوبوس یه خانم میانسالی تقریبا ۷۰ساله این حدودا یواش یواش از مسائل روزمره شر حرفو باز کرد تا اینکه آخرش گفت یکی هست کارخونه داره ، تک پسره ، خانواده اصیل، اقاست، و... ازدواج میکنی ؟؟
گفتم نه فعلا برام زوده و....
من ۲۲سالمه تاحالا با هیچ پسری دوست نیودم نا اینکه بگم دختر خوب و پاکیم نه ، اتفاقا حس میکنم اشتباهِ مسیر زندگیم
هروقت همچین موزدایی برام پیش میاد خیلیی حرص میخورم راستش
به اینکه الان ۹۹درصد عاشقانه ازدولج میکنن و از قبل باهم دوستن ولی من تا حالا پیشنهاد هم نداشتم
یه جورایی حس میکنم طبیعی نیستم
میرم دانشگاه میبینم همه با یکی تو رابطن
تو فک و فامیل همه از قبل ۷،۸سال با شوهراشون دوست بودن بعد عاشقانه لزدولج کردن
البته تا یه سال آینده درگیر یه پروسه ای هستم که اصلا نباید به چیز دیگه ای فکر کنم و خودمم علاقه ای ندارم
شاید اگه پیشنهاد هم داشته باشم رد کنم
ولی از این ناراحتم که چرا پیشنهاد ندارم
خیلیی اعصابم خورد میشه راستش از دست خودم
فک میکنم خیلییییی داعونم
خواهش میکنم منو مثه خواهر کوچیکترتون بدونید و راهنماییم کنید
