دوستم دانشجوی دکترای روانشناسی هست.دانشگاه آزاد.
هم زمان استاد دانشگاه هم هست.
معلم رسمی دبستان هم هست.
خیلیییی با شخصیت و نازه.همه بهش میگن خانم دکتر.
خیلییی باسواده.همش در حال کار و مطالعه.جوونن هم هست.میخواد در آینده کلینیک بزنه
من خیلیی دوست دارم مثل اون دکترای روانشناسی بخونم.اما میگن ۴الی ۵ساله و خیلیییی سخت و سنگینه.
هزینه های دانشگاه آزاد هم خیلییی زیاده.
از طرفی من متاهلم.ولی دوستم مجرده
حالا نمیدونم چکار کنم.
اولین کار اینه که بقیه رو با خودت مقایسه نکن
توروخدا برو تراپی دکترا نخون از دوستت تقلید نکن هیچ کاری نکن فقط برو تراپی خیلی فوری
بالای یک ساله دارم تاپیکات رو میبینم
فقط بگم که اگر به حسرت و مقایسه ادامه بدی تا آخر عمر همینی و حالت بدتر هم میشه
اگر از موقعیتت ناراضی هستی تلاش کن که بهترش کنی نه اینکه انقدر وسواس بگیری و مقایسه کنی
به نظرم از رو دست دیگران ننویس، ببین خودت چیا دوست داری
خصوصا الان که شوهرت تو زرد از اب دراومده وقتشه بیشتر روی خودت و پیشرفت شخصیت تمرکز کنی
دنبال پس انداز، یادگیری مهارت، تراپی رفتن و این چیزا باش
نمودی ما رو
دوستان محل سگ به این خانوم نذارید
مشخصات خودشه
عقده ی تعریف کردن داره
میخواد شما ازش تعریف کنی
سریع هم تاپیک رو قفل میکنه
دیگه ما همه میدونیم خودتو میگی عزیز 🧘♀️🤣
