نمیدونم چرا همش موردایی میان جلو که خیلی داغونن یعنی من صدها مرتبه ازشون بهترم تا کی این وضع ادامه
بچه ها من نمیگم عالی ام و از خودم تعریف میکنم قطعا هزاران دختر از من بهترن. ولی من هرجا رفتم گفتن ناز و بیبی فیسی .ماما هم هستم خیلیم شخصیتمو توی برخورد با دیگران دوس دارم یعنی هم خوش اخلاقم باشون هم وقار دارم هم مثلا لباس خوب تنم میکنم و هم حواسمه جلف نباشه.و اینو از بقیه هم شنیدم که میگن متانت داره و نجیبه. ولی کیسایی که میان نه خونه دارن نه ماشین نه شغل درست حسابی. فک کن کیس بیکار میاد کیس میاد اصلا خونه پدریشم کوچیکه میخواد اونجا بمونیم کیس میاد هیچی نداره برورو نداره. کیس میاد منشی ساعتی و حتی تعجب میکنم چجوری اعتماد به نفس دارن بیان جلو. من ازدواجی نیستم به اونصورت ولی اگه کیس خوب بیاد که واقعا دوسش داشته باشم چرا نه بیارم.مثلا از همکارم خوشم اومده بود و یکماه حرف میزدیم ولی یهویی مثلا یه بهانه های مختلف میگفت به درد هم نمیخوریم یا چه میدونم به تنهایی خو گرفتم.خانوادم اصرار دارن بله بگم.چندین ساله اوضاع همینه. اصلا چیزی بعنوان آشنایی حتی زیرنظر خانواده ها نداریم. تو عمرم یکبار عاشق شدم که همین همکارم بود و نشد.
