سلام من دو سال و نیم هست ک عقدم و همش خونه نامزدم زندگی میکنم خودش خونه داره غریبم و از شهر خودم مقداری فاصله دارم.دعوامون شد زنگ زد ب پدر و مادرم،منم مادرش خونمون بود گفتم جمع کن برو وظیفه من نیست نگهت دارم،چون مادرشون دو ماهی پیش یکی از بچه هاش باید زندگی کنه،کلا نوبت ما نیست،اون بچه هاش عمدی نمیرن دنبالش ک من نگهش دارم.هروقتم این میاد پیش ما ما دعوا داریم،یارو زنگ زده ب پدرم میگه دخترت بداخلاقی عصبیه مادر منو نگه نمیداره،صبح میگم میخوام برم باشگاه لاغر بشم میگه نمیشه باشگاه لاغر نمیشی چاقتر میشی،میگم رانندگی یادم بده میگه اول برو گواهینامه ات بگیر،پول ام نمیده ک برم گواهینامه بگیرم،من دیگه حوصله اش ندارم میخوام ازش جدا بشم،دارم روانی میشم از دستش،بخاطر اینکه من نگهبان و پرستار مادرش بشم هیچ جا نمیزاره برم.وظیفه من نیست مادرش نگه دارم من اصلا راضی نیستم چون بقیه هم عروسا نگه نمیدارند من چرا باید نگه دارم؟چرا هروقت میاد پیش ما ،ما دعوامون میشه،از همشون متنفرم،دلم نمیخواد چشمم ب هیچکدومشون بیافته،نامزدم شکاکه مشخصه میخوام جدا بشم ولی میترسن خیلی،ولی نمیخوامم ادامه بدم.کاش خدا کمکم کنه ی جا استخدام بشم برم سرکار خودمو نجات بدم
با این آدم تو خوشبخت میشی یا یه عمر بدبختی و حسرت باید تحمل کنی؟
اینو به شوهرت حتما بگو و بگو اگه زندگیش براش مهمه رفتارش و درست کنه
برید پیش مشاور
نامزد؟
واقعا به یه مادر گفتی جمع کن برو ☹️
خوب شما هنوز تو عقدی چه دلیلی داره رفتی اونجا..تقصیر خودته ..برو خونه پدرت
چرا نامزدی و باهاش توی خونه زندگی میکنی؟؟
فقط میتونم بهت بگم الهی خدا تموم مشکلات رو از سرراهت برداره
عقد طولانی همینه
باید نوبتی نگهش دارین تا همه فشارا رو شما نباشه چه بی انصافن
این اصلا به درد زندگی نمیخوره تو رو گرفته که ننشو نگه داری
ولش کن بره گمشه
اولین اشتباه همین زندگی کردن با همسرتونه تا ده سال دیگه هم عروسی نمیگیره
آره گقتم.چون اون اول زنگ زد ب پدر و مادر من،چون همه بچه هاش کشیدن کنار ک مادرشون من نگه دادم.من نمیتونم.گناهش گردن اونایی ک میخوان خودشون راحت باشن همش میفرستنش رو سر من،راستی اون ب خونواده من زنگ زد چی؟اون کارش درست بود؟زنگ زده میگه بخاطر اخلاقش نمیتونم عروسی بگیرم ک منو کوچیک کنه اونا ناراحت بشن.مادرشم ی حرفی داشته باشه هرجا نشست صحبت کنه
