ببینید به نظرم یک نکته ایی هست متاسفانه در فرهنگ ما ازدواج یک امری هست که با هیجانات و احساسات و این ها سر کار داره خیلی از جاها به جای اینکه طرفین عقلانی و منطقی با توجه به شرایط و شخصیتی که دارند به ازدواج فکر کنند به شادی زودگذر قبل ازدواج فکر می کنند در نتیجه دو سه ماه بعد ازدواج شان دعواها شروع میشود
شاید اگر قبلش خیلی بیشتر در مورد علایق و شخصیت و...هم آگاه میشدند و واقعیت هارو میدند آمار طلاق کمی پایین تر میآمد
یعنی حرفم اینکه حفظ ازدواج و بعدش از خود شکل گیری ازدواج خیلی خیلی مهم تره اما همه افراد فقط به شکل گیری ش اهمیت میدن
نظرتون چیه؟
