♨️ #سی_ثانیه_نهجالبلاغه
(قسمت صد و شصتم)
خطبه «۱۱۶»:
«خداوند، پيامبر (ص) را فرستاد تا دعوت كننده به حق، و شاهد و گواه بر اعمال مخلوقات باشد. پيامبر (ص)، بدون سستى و كوتاهى، رسالت پروردگارش را ابلاغ کرد، و در راه خدا، با دشمنان الهی - بدون عذر تراشى - جنگيد. پيامبر (ص) پيشواى پرهيزكاران، و روشنى بخش چشم هدايت شدگان است.
[ای مردم]، اگر شما همانندِ من، از آنچه پنهان است، خبر داشتيد (و آينده تاريک خود را میدیدید) از خانههایتان بيرون میآمدید و سر به بيابان میگذاشتید؛ بر اعمال خويش گريه میکردید، و بر سر و صورت میزدید، و اموال خود را بدون نگهبان و جانشين، رها میکردید.
هر يک از شما (از شدت وحشت)، تنها به كار خود میپرداختید، و به ديگران توجّهى نداشتيد. ولى (متأسفانه) تذکراتى را که به شما داده شد، فراموش کردید، و نسبت به آنچه شما را بر حذَر داشته بودند، احساس ایمنی کردید. در نتيجه، عقلتان از سرتان پریده و کارهای شما پراکنده و آشفته شده است.
(به خدا قسم)، دوست داشتم که خدا ميان من و شما جدايى میانداخت، و من را به کسى که از شما شایستهتر است، ملحق میساخت. به خدا قسم، آنها انسانهایی خردمند، شکیبا در دشواریها، حقیقتگو و دور از ظلم و بیعدالتی هستند؛ پیش از ما، بر مسیر حق گام نهادند و با شتاب، پیش رفتند و در نتيجه به سعادت جاويدان و زندگى گوارا و پر ارزشِ آخرت، دست يافتند.»
شرح:
در ابتدای خطبه حضرت مطالبی را پیرامون یامبر (ص) بیان میکند. سپس
به کسانی که در برابر دشمنِ حیلهگر و بیرحم کوتاهی کرده و با بهانهجویی، از مسئولیتهای خود شانه خالی میکنند، هشدار داده میدهد که سرنوشتی تاریک و دشوار در انتظارشان است؛ آیندهای که در آن، دشمن بر آنان چیره شده و ضرباتی سنگین و بیرحمانه بر آنها وارد میکند، تا جایی که عقل و توانِ تصمیمگیری را از دست بدهند. امام علی (علیهالسلام) در ادامه، به ریشه و منشأ اصلی این رویدادها اشاره میکند و تأکید دارد که نباید گمان کنید این مصیبتها، ناگهانی و بیخبر بر شما نازل میشود، هرگز چنین نیست! بلکه، بارها به شما هشدار داده و وظیفهی نصیحت را به صورت کامل ادا کردهام. تمامی سخنانم را با دقت بیان نمودم و بارها شما را آگاه ساختم، اما متأسفانه، گوش شنوایی در میانتان نبود. همه گفتههایم را نادیده گرفتید و هیچ توجهی به اندرزها نکردید. نتیجهی این بیتوجهیها این شد که تصمیمهای به موقع نگرفتید و هیچ برنامهریزی درستی برای مقابله با دشمنانِ سرسختتان انجام ندادید. حال، نتیجه این عملکرد سهلانگارانه، سلطهی دشمنان بیرحم و خشن بر شماست، که مصیبتهایی بیسابقه بر شما روا میدارند. در ادامه نیز حضرت امیر (علیهالسلام) با حسرت بیان میکنند: ای کاش از میان شما جدا میشدم! ای کاش مقدرات الهی به من اجازه پیوستن به گروهی را میداد که هماهنگ با اندیشهها و برنامههایِ من بودند. سپس در ادامه سخن، اشارهای روشن به پیامبر (ص) و گروهی از یاران خاص ایشان وجود میفرماید. افرادی که دارای شش ویژگی برجسته بودند: دو ویژگی در اندیشه؛ تفکرات عمیق و عقل کافی، دو ویژگی در روش زندگی؛ پشتیبانی از حق و مبارزه با ظلم، و دو ویژگی در عمل؛ گام برداشتن در مسیر حق و شتاب برای رسیدن به اهداف ارزشمند. که نتیجه چنین صفاتی رسیدن به سعادت ابدی و برخورداری از زندگی گوارا و پربرکت است.