از اون اول که به دنیا میایم ،کشورمون،شهرمون ،خانواده مون ،وضعیت مالی و روحی اونا
جنسیتمون ،قیافمون و ...
همش دست ما نبوده و بعد ها اگر هر تصمیمی بگیریم محدود به همون جبر ها میشه
مثل این میمونه به دو نفر دو تا کاغذ سفید بدیم
بعد به یکیشون بگیم با هر رنگی که دلت میخواد نقاشی بکش اما به اون یکی بگیم فقط با دوتا رنگ هرچیزی که دلت میخواد بکش
درسته به نفر دوم هم میگیم هرچیزی میخوای بکش اما قبلش محدودش کردیم
اگه اشتباه میکنم من رو قانع کنید
از نظر من که هردوعه
اینکه تو با چیزایی که داری چطور برخورد کنی دست توعه
نمیدونم والا حس میکنم فقط خود خدا اینو میدونه
صد در صد
ترکیبی از هر دوست جبر و اختیار توامان باهم جریان دارن
درهر صورت زندگی ارزش نداشت بیام این دنیا
اما من دیدم زیادم دیدم از دل خانواده های بی بضاعت و ... بچه های بسیار موفق درومده و برعکسش
حتی تو یه خانواده چند مدل بچه که یکی خلافکار شده یکی کارمند یکی هم پزشک پس اختیار ادمها قوی تره به نظرم
بنظر منم خودمون خیلی محدودیم خیییلییییی
منم قبول دارم ،زندگی جبره
حتی اجازه انصراف هم نداریم
ببینید ما در این جبر مختاریم
نمیدونم میتونم منظور رو برسونم یا نه
ولی با همین جبر فرصت انتخاب پیدا میکنیم
و دیگه اینکه انتخاب مون چی باشه میشه اختیار ما
