قبل از این عالم،خدا یه فراخوان میده و تمام ارواح رو جمع میکنه و اونها رو بر یگانگی خدا، بر خودشون شاهد میگیره...اتمام حجت میکنه که اینکه روز قیامت برای بنده جای هیچ گله ای نمیگذاره،،توی عالم ذر یه تصویر کلی از زندگی طرف رو نشون روح میدن،و اون روح خودش انتخاب میکنه که توی کدوم بدن بره،،یعنی الان تمام ما خودمون قبول کردیم داخل این جسم باشیم،روح هدفش تکامل و رسیدن به نور الهی هست و زمین یه تجربه ایه که بتونه این مسیر رو زودتر طی کنه،،مثلا روحِ یه نوزاد که موقع تولد میمیره،فقط میخواسته تجربه اومدن به زمین رو کسب کنه،که بتونه زودتر به نور الهی برسه،برا همین اون نوزاد رو انتخاب کرده،دیدین میگن هر که در این بزم مقرب تر اس،جام بلا بیشترش میدهند،حکایت همینه، میگن روح افراد معلول،نابینا،مریض و کسایی که سختی های زیادی میکشن،،،خیلی بزرگه،،چون خود روحشون با علم بر این موضوع، این جسم رو انتخاب کرده،،،خلاصه در عالم ذر خدا بر ما اتمام حجت میکنه و ما به محض رسیدن به این دنیای زمینی دچار فراموشی میشیم و داستان رو یادمون میره.
دیدین یه نفر رو اولین باره میبینی،ولی میگی وااای انگار سالهاست میشناسمش،،،شما دوتا روحتون توی عالم ذر همو میشناخته که الان یادتون نمیاد...آدمای بدکار و ظالم هم روحشون رو به شیطان میفروشن...
یا دیدین یه صحنه ای رو درش قرار میگیریم و حالتی هستیم که اون اتفاق رو انگار قبلا دیدیم
اون تصویر رو ما در عالم ذر دیدیم و بهش میگن دژاوو 🤍
