آدمهای بیرحم
نه فقط دل میشکنند،
بلکه وقتی اعتراض میکنی
توهین هم میکنند،
انگار وقاحت را مدرک گرفتهاند
و بیادبی را افتخار.
توهین میکنند چون منطق ندارند،
صدا بلند میکنند چون حرف حساب بلد نیستند،
و تحقیر میکنند چون
خودشان از درون خالیاند.
کسی که خودش حقیر است
مجبور است دیگران را کوچک کند
تا قدِ دروغینش بلندتر به نظر برسد.
بیرحمها فکر میکنند
با زخم زبان قویاند،
اما حقیقت این است
آدمِ قوی نیازی به توهین ندارد.
توهین، آخرین پناهِ آدمهای ضعیف است
وقتی هیچ چیز دیگری برای ارائه ندارند.
