بچه های طلاق

چقدر تو منی  منم مث تو پیش خانواده بابام زندگی میکنم و هفته ای یک بار مامانمو میبینم ☺

من حرف همتونو قبول دارم درعین حالم نه روی دخترها هم تاثیرات خودش رو داره 

من فقط 4سال بچگی کردم یاشاید باید بگم زندگی کردم 5سال بعدش همش دعوا بود و دعوا وتنهایی وگریه منی که یه دختر شوخ و سرزنده بودم عوض شدم شدم عکس اون موقع وقتی 9سالم شد اونا طلاق گرفتن من بچه بودم یه بچه نیاز داره از بچگی کامل بشه نیاز داره پدر و مادرش بهش احترام و دوست داشتن و ابراز احساسات رو اجتماع رو عشق رو و خیلی چیزای دیگه رو بهش یاد بده ولی من هیچ کس بهم یاد نداد چطور زندگی کنم همش دعوا و بی احترامی و نفرت دیدم اما سعی کردم هیچ کدوم تو من نباشه خلاصه کنم بعد اون اتفاق من با حسرت بزرگ شدم چون پدرم نبود تا بهش تکیه بدم برم تو آغوشش باهاش دردو دل کنم دخترا بابایی و منم شدیدا بابایی بودم اما دیگه بابامو ندیدم حتی پیامم نداد اما بابامه و هنوزم دوسش دارم یه سال بعد مامانم ازدواج کرد حق داره خب اونم حق زندگی رو داره ولی من تغییر کرده بودم گوشه گیر شده بودم نمیتونستم با کسی دوست بشم نمیتونستم احساسات واقعیم و بگم و بروز بدم نمیتونستم حرفای دلمو بگم تو مدرسه خیلی برام سخت بود نمیدونم چرا اما نمیخواستم کسی از زندگیم باخبر باشه مشکلات من فقط پدر و مادرم نبودن خیلیا بودن هیچ کسم نفهمید تا امسال که13سالمه و کلاس هشتم یه روز سر یه موضوعی اعصاب همه داغون بود منم رفتم بیرون تا آروم شم و وقتی اومدم دوتا از بچه ها داشتن باهم دعوا میکردن یاد دعوا های پدر و مادرم افتادم و نفس تنگی گرفتم که تونستم کنترلش کنم اما اشکام بند نمی اومد همون روز به یکی از معلممون گفتم شاید یه تیکه رو اما آروم شده بودم چندوقت بعد سر یه موضوعی یه معلم دیگه متوجه شد اما فقط با اونا خودم بودم شب یلداهم که خیلی دلم گرفته بود و کلی گریه کردم دلم میخواد کل زندگیمو تمام مشکلاتم برای اون دونفر بگم تاسبک شم اما نمیدونم چطور و الان نمیدونم چرا این حرفارو زدم ولی من با حسرت و دلتنگی بزرگ شدم و هزارتا ای کاش دچار یه سری حمله هایی شدمکه با نفس تنگی و لرزش همراهه دچار ترس از قضاوت شدم گوشه گیر و منزوی شدم دیگه هیچ دوستی ندارم توخونه همش اعصابم داغونه هیچوقت خودم نیستم و شدم یه مرده ی متحرک پس میتونه آثارش روی دخترام باشه فقط یه خواهشی از همه زوجا دارم حواستون به بچه هاتون باشه هرچیزی رو با ملایمت بهش گوشزد کنین نه خشونت اگه هم خدایی نکرده مشکلی تو زندگیتون پیش اومد به فکر بتونم باشین

بی تربیت هیشکی نگفته بچه طلاق انگل جامعه هست خیلی از بچه های طلاق بعدازدواج قدر زندگی وبچشونو میدونن وبهترین زندگی رومیسازن خیلیاشونم تواجتماع ادمای موفقی هستند، مگه خلاف کردن یا دزدی کردن چیکار کردن که انگل اجتماع باشن؟خیلی ها هستن مادر پدر بالا سرشونه ازانگلم بدترن این هیچ ربطی به فرزند طلاق بودن نداره.الهی همشون خوشبخت بشن وعاقبت بخیر