شاید
من الان متاهلم
تو دوران مجردی چندباری با چند نفر بودم ولی بس دیده بودم دوستام چیا کشیدن از روابط بی نتیجه ، نمیزاشتم رابطه عمیقی شکل بگیره
(یادمه ی بار با ی نفر ۱ سال چت کردم ، مال ی شهر دیگه بود خیلی موقعیت پیش نمیومد همو ببینیم . دائم گیر میداد ببینمت من خیلی کم عکس میدادم
ی بار پا فشاری کرد منم گفتم نه
گفت از این رفتاری مسخره و تنگت بدم میاد .
و عین پرنسس ها بعد یک سال چت بلاکم کرد 😐😂
منم با اینکه خیلی عادت بهش کرده بودم و رفتاراشو دوست داشتم و کمی وابسته بودم بهش پیام ندادم . خیلی سختم بود
سخت ترین ۴ روز عمرم بود
بعد ۵ روز از بلاکی در اورد و اومد گفت: ازت انتظار نداشتم و فلان و به رابطمون اهمیت نمیدیو و... هزار چیز دیگه که منو مقصر باز نشون بده
منم گفتم : توام به حد و مرزام اهمیت نمیدی پس من کسیو که میخوام رو توی وجود تو نمیبینم
دوباره از اون روز شروع کرد چت کردن)
میخوام بگم بعضی پسرا بازی روانی راه میندازن. خیلی از ما دخترا هم تو دوران مجردی زود تسلیم میشیم.
وقتی که تو توی رابطه کسی باشی که پسر میره دائم دنبالش هیچوقت اسیب نمیبینی.
من برای نامزدیم کاملا دستم بود . هرازگاهی لخور یا عصبانی میشدم پرخاشگری نمیکردم تا حد مرز رابطه و شخصیتم نشکنه ولی یکم کمتر انلاین میشد ، ابراز محبت انچنانم بهش نمیکردم تا خودش میومد و ازم میپرسید
وقتی هم میپرسید رک بهش میگفتم.
احساس میکنم حتی الان بعد از ازدواج هم همسرم دستش اومده