شخصیت جدی

خیلی جدی و کم حرف بودم عاشق شخصیت خودم بودم چندتا از رفقای دوران دبیرستان همش میخرم میکردن خودتو میگیری.قشنگ بهم الهام میشد چقدر بهم حسودی میکردن به مرور زمان آنقدر زدن تو ذوقم که برعکس شدم یه آدم شوخ بیمزه که فقط دنبال این بودم دیگران فک نکنن خودمو میگیرم.اصلا از شخصیتم راضی نیستم.خدا لعنت کنه کسایی که به شخصیت آدم مسخره میکنن.الان دلم میخواد دوباره مثل قبل بشم اما سخته نمیتونم انکار من وظیفمه فقط به روی همه لبخند بیمورد بزنم از خودم بدم میاد با غریب و آشنا راحتم.چیکار کنم خدایی راهی بلدید کمک کنید