اولین کادو روز زن

من جات بودم به خواهر شوهرم میگفتم آخه میدونی عزیزم شوهرم ازم پرسید راضی هستم از پولی که سهم منه برای مادرتون یه گوشی بخریم چون بیچاره بدون گوشی مونده نیازمنده.

منم گفتم کی مستحقتر از مادرشوهر؟ پس انسانیت به چه درد میخوره؟ منم مثل دخترش دلم میسوزه میگم بدبخت بدون گوشی مونده گناه داره نیازش رو برطرف کنیم ثواب این کار برای من کادوئه

بعد هم یه طوری کل سال منت اون گوشی رو میذاشتم سرش که گریشون دربیاد

من جات دارم حرص میخورم

یعنی چی هیچ واکنشی نشون ندادی

شوهرت بلد نبوده چون تاحالا یادش نداده بودن

بلد نبودن شوهرت عادیه (تلخه اما تو جامعه ما به پسرها این آموزشات داده نمیشه) ولی اینکه تو هیچ تلاشی نکردی بهش آموزش بدی طبیعی نیست

شوهر رو هرطور عادت بدی همون میشه

چنان بخاطر بیگوشی بودن مادرشوهر تحقیرش میکردم که اون گوشی رو پرت کنه دور

همه ی این کارها رو هم یه طوری با سیاست باید انجام بدی شوهر نفهمه فقط حال اون مادری که به پسرش یاد نداده روز زن چیه رو جا می آوردم

به شوهر هم منطقی و با آرامش توقعاتم رو میگفتم

علم غیب نداره که بفهمه من دوست داشتم برام کادو بگیره

یه طوری سوسکی باید این کار رو بکنی که شوهر نفهمه اصلا

مردها تیز نیستن میشه پیچوندشون

در مورد پدر شوهرت هم

همونجا میگفتی :

راست میگید مادرجون منم معتقدم شوهرم میخواد برای پدرش کادو بخرع به من چه ربطی داره من اصلا حق دخالت ندارم. مثلا فلانی رو میبینید نمیذاره شوهرش برای خانوادش خرج کنه؟ من اینقدر بدم میاد از این اخلاق! بهمانی رو میبینید اجازه نمیده شوهرش مناسبتها به خانوادش زنگ بزنه؟ وای چقدر بده اخلاق... فلان و بهنام رو میشناسید کلا پای شوهرشون رو از خونه پدر مادرش قطع کردن و به شوهر اجازه سر زدن به خونه پدرش رو هم نمیدن؟ بلا به دور! واقعا زمونه بدیه! من اتفاقا خوشم میاد شوهرم برای شما خرج کنه. میگم عزیزم درسته که این پول سرمایه زندگی جفتمونه و هردو براش زحمت کشیدیم و وظیفه شرعی تو اینه همش رو برای من خرج کنی ولی همه پول های من فدای یه تار موی بابا جونت. اتفاقا خودم تشویقش کردم این کادو رو امروز بخره. خودم کمکش کردم چیزی رو انتخاب کنه که شما دوست دارید. حالا پسندتون هست باباجون؟

دیگه گذشته دیگه... امیدوارم الان زندگیت بهتر باشه عزیزم :`)

چه مادرشوهر و خواهر شوهر سمی داری

خدا به دادت برسه

خوش بحالت چقدر سیاست جواب دادن داری