من عاشق کارگردانی بودم
هنوز هم ته دلم دوستش دارم
اما نشستم با خودم دو دوتا چهارتا کردم
دیدم حاضرم بخاطرش این خطرات رو تحمل کنم؟ حاضرم تو محیط سمی رنج بکشم؟ حاضرم ریسک مورد تجاوز قرار گرفتن رو به جون بخرم؟ حاضرم آرامش روانم و پاکی روحم رو بخاطر این شغل از دست بدم؟ حاضرم از چهارچوبهای اخلاقی خودم فاصله بگیرم؟ حاضرم تبدیل بشم به یکی شبیه همهی اینایی که میبینم چقدر بیخدا و بدون مرز هستن؟
دیدم نه حتی ریسکش هم نمیارزه
پا گذاشتم رو دلم و بیخیال علاقم شدم
آمار تجاوز بین بازیگرها رو نمیبینی؟
من خودم یه مدت کلاسهاش و محیطش رفتم. سیگار که عین آب معدنی رایج و عادی بود. مواد هم خب استفاده میشه. صمیمیت زن و مرد خیلی خیلی زیاده و...
قرار نیست همه این اتفاق تلخ براشون بیفته. همینکه بدونم ریسکش از محیط های دیگه بیشتره باعث میشه نخوام خودم رو تو خطرش قرار بدم.
شغل کثیفیه
ارسال نظر شما
این تاپیک قفل شده است و ثبت پست جدید در آن امکان پذیر نیستتاپیک های به روز شده
1 دقیقه پیش
1 دقیقه پیش
1 دقیقه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز
