سلام ،من چند ساله دارم تو يه شهر ديگه كار ميكنم و خرج زندگي و بچمو ميدم،به جاش شوهرم به بهانه ادامه تحصيل ٣ ساله خودشو از زندگي كشيده كنار...چند روزه شرايط كاريم سخت شده،بهش فشار آوردم كه بسه ديگه من ميخوام برگردم،نوبت ادامه تحصيل من شده.ميگه باشه،برگرد بيا مشكلي نيست،اما آخه چجوري،شوهرم بيكاره...بهم گفت قدر مخارج خودت و بچه طي دوران تحصيلت پس انداز كن بعد بيا.گفتم باشه، ولي خرج دانشگاه تو و ماشين رو نميدم،آخه شوهرم دانشگاه آزاديه و مخارج ماشين هم بالاست.بازم ميگفت باشه ولي ميدونم الكي ميگه،وقتي بيكاره معلومه مياد از من پول ميگيره...ديروز نزديكه ٣٠٠ هزار تومن از كارت من كشيد بيرون،منم ناراحت شدم،گفتم آخه چجوري ميخواي از خرداد خرج زندگي بدي،تو كه هنوزم از كارت من برداشت ميكني،گفت اعصابمو خورد نكن،تو اخلاقت بد شده همش بهانه ميگيري،من به تو آزادي دادم اومدي برا خودت يه شهر ديگه راحت كار ميكني،خيليا آزادي تو رو ندارن...بعد هم قهر كرد و ساكشو جمع كرد و با أوقات تلخي رفت...😢
شما جاي من بوديد با همچين شوهري چكار ميكرديد،برميگشتيد شهر خودتون يا ميمونديد سر كارتون؟ تابلوئه كه بعدش نميتونه مخارج زندگي رو بده
