جوونترها رو میگم. کسایی که تازه میرید سر کار و تازه قراره ازدواج کنید و اینها... امیدی دارید به این شرایط؟
من واقعاً تنها گزینهم مهاجرته انگار و به همون هم امیدی ندارم. خیلی حالم بده.
برای کارم به لپتاپ خوب نیاز دارم و پول خرید همون رو هم ندارم. وقتی شروعش کردم امیدم این بود که بتونم فریلنس دلاری کار کنم. ولی به شدن کارم به اینترنت وابستهست و با این وضع حتی به ددلاینهای داخل ایران هم توی کارهام نمیرسم. سر کرک نرمافزارها، سر آموزشهایی که میخوام، سر اینترنت، سر لپتاپم خوب، سر فیل.تر بودن، سر همهچیز جلوم پر از مانعه. هر روز حدود پونزده ساعت پای سیستمم و بازدهیم به خاطر اینچیزها پنج ساعت هم نیست.
