یه روز که خیلی حالمون خوب بود و می‌گفتیم و می‌خندیدیم یهو اشک تو چشماش جمع شد ...
واقعیتش دلهره گرفتم :دستامو محکم گرفت تو چشام زل زد و گفت :بهم قول میدی تا آخرش کنارم بمونی ؟؟؟!!
من نگرانم
نگران اینکه یه روز چشامو باز کنم و ببینم دیگه تورو کنار خودم ندارم ...
نگران اینم که دست این روزگار نامروت تورو از من بگیره ...
من مگه به جز تو
تو این دنیا کیو دارم ؟؟!
قول میدی چشم قشنگم ؟؟قول میدی کنارم بمونی ؟!!
قول میدی هر صبح با نوتیف پیامات منو بیدارم کنی ؟؟
قول میدی که هر وقت احساس تنهایی کردی بیای بشینی پهلو خودم ؟؟
قول میدی اگه بارون زد زنگ بزنیو بگی مو قشنگ من
میای بریم دوتایی زیر بارون
بدون چتر
خیس خیس بشیم ...
بعدش بریم فلافل کثیف بزنیم تو رگ؟؟
قول میدی چشم قشنگ من ؟؟
مات موندم ...
دلم لرزید ...
دستام یخ زد ...
چشام خیس شد از این همه نگرانیش بابت نبودنم...
اصلا درست حرفای منو می زد..
داشت نگرانی های منو به زبون میاورد...
گفتم: ببین منو
دلبر مو قشنگمم ما حتی دلهره هامونم شبیه به همه ...
آررررررره قول میدم همیشه بمووووووونم...
ولی میدونی چیه ؟؟
دنیا و روزگار خیلی نامرده
تا میبینه به کسی عادت کردی تا می‌فهمه یکیو از ته دل دوست داری
یجوری اونو ازت میگیره ...
درست مثل داداشمون که پر کشید و رفت ...
مثل ستارمون....
ببین منو
اگه همه رفتن
اگه همه ترکم کردن
تو نرو
تو ترکم نکن
بمون کنارم ...
منم اینو از تو میخوام...
خب؟
قول میدی بمونی تا تهش ؟؟
محکم بغلم کرد ...
سرمو بین دوتا دستاش گرفت و گفت :
تو همه ی دارایی منی.
تو تمام نیمه تمام منی .
تو قند روزهای تلخ منی .
اونقدر به پات میمونم که مثل عشق تو قصه ها زبان زد همه شیم..
حتی اگه هیچوقت دیگه نتونم ببینمت همیشه تو رو
تو قلبم دارم ...
گفتم:منم قول میدم
قول میدم همیشه تو رو کنج قلبم نگه دارم ..
اگه زبونم لال
دست تقدیر
سرنوشتمون رو از هم جدا کرد ...
اینو بدون هیچوقت
هیچکس
جای تو رو برای من پر نمیکنه ...
و قلب من هر جایی که باشم
به یاد تو
به عشق تو میتپه...
.......
از من کوچیک به شما رفقا این پند؛ یا هیچوقت عاشق نشین
یا اگه میشین صدتون رو تو رابطه عاطفی و عاشقنتون رو کنین
نگین اگه اول من پیام بدم پارتنرم پررو میشه...
نگین اول اون باید زنگ بزنه ...
بی منت برای هم باشین..
اونقدر عاشق باشین که خدا هم از وجود این عشق حظ کنه ...
رابطه ای پایدارتره که علاقه هاتون به دور از چشم اطرافیانتون باشه ...
حضرت مولانا تو یکی از داستان های مثنویش میگه که :
اگه دانه‌ای رو کاشتی به هیچکس راجع بهش نگو چون حتی اگه یه کلاغ جای اونو یاد بگیره ثمره‌ی کارتو از دست میدی...
چه برسه اینکه آدما ازش باخبر بشن
هر ایده، عشق ؛ هدف، تفکر، برنامه‌ای تو ذهنتون هست تا زمان به ثمر نشستنش به کسی چیزی نگید....
