رابطه وقتی میماند که آدمها در کنار هم
"آرام" باشند، نه "مضطرب".
لیوان میافتد و میشکند...
ماشین تصادف میکند...
قرار دیر میشود...
چیزی یادش میرود...
اینها پایان دنیا نیست؛
اما واکنش ما میتواند پایان امنیت رابطه باشد.
گاهی یک «عیبی نداره عزیزم، پیش میاد»
قدرتی دارد که هیچ «دوستت دارم» به پایش
نمیرسد. آدمِ امن بودن یعنی در لحظههای سخت، آغوش باشی؛ نه تهدید، تحقیر و یا ترس.
