سلام.من خیلی دستم تو خرج نیست.یعنی فقط دوماه یه بار اگه برم فروشگاه می فهمم چقدر همه چی گرونتر شده.
امروز شوهرم می گفت خیلی همه چی گرون شده.
یه لحظه دلم گرفت برای همه کسایی که درامدشون ثابته ولی خرجا روزانه گرونتر می شه.
به شوهرم گفتم یه جوری باید بیشتر به فکر بقیه باشیم.
اطرافیانمون.دخترم وبقیه که مثل ما نیستن.دستشونو بگیریم.
اینجا خواستم بنویسم.اول از همه همدردی ودعا کنم برای همه اونایی که این شرایط واسشون سخته.
دوم اینکه بگم بیست سال پیش خودم شرایط سخت ودرامد کمی داشتم.مثل حالا نبودم.مثلا قدرت خرید گوشت نداشتم.اصل مصرفم سویا بود یه کم گوشت چرخ کرده نشونش می دادم.
یا فقط برنج نیم دونه مصرف می کردم.ماست وپنیر خودم درست می کردم.رب وترشی ومربا خودم تو خونه درست می کردم.یالباسهای بچه هامو خودم می دوختم اصلا اماده نمی تونستم بخرم.هیچ وقت رستوران نمی تونستم برم.
امروز فکر کردم احتمالا دوباره برگردم به همون شرایط
