نظر روحی واقعا حالم بده اینطوریه ک به ظاهر میخندم ولی از درون واقعا عربده میزنم منتظر یه نشونم ک بزنم زیر گریه و وقتایی ک تنهام همش تو خودمم و گریه میکنم
اینقد دلم میخواد حرفامو به کسایی ک دوستشون دارم بزنم یا یه نفر ک به حرفام گوش بده اما این غرور لعنتی نمیزاره
یعنی به حدی رسیدم ک دلم میخواد بر هرکسی رسیدم بگم تروخدا بغلم کن....:))
خیلی خیلی خستم خیلیییی:)))
امروز ک سرکلاس نشسته بود یه لحظه حواسم پرت شد و رفتم تو دنیای خودم بزور جلو خودمو گرفتم ک اشکام نریزن....
تازه فردا هم امتحان مستمر داریم با این اوضاع نمیتونم کاری کنم....
کاش شماها منو بفهمید:)❤️🩹
بنظرتون چیکار کنم
