«کودک عزیزم…
من تو رو همونطور که هستی دوست دارم.
نه به خاطر صورتت، نه به خاطر ظاهر، نه به خاطر هیچ معیار بیرونی…
تو با وجودت دوستداشتنی هستی.
تو زیبایی، چون روح تو زیباست.
تو ارزشمندی، چون قلبت پاکه.
حتی وقتی احساس ناامنی میکنی… حتی وقتی فکر میکنی قشنگ نیستی… باز هم در آغوش من امنی.
من کنارت هستم، همیشه.
هیچوقت، هیچوقت تو رو رها نمیکنم.
بیا تو بغلم…
اینجا امنه.
اینجا آغوشیه که برای همیشه مال توئه.
من موهات رو نوازش میکنم، اشکاتو پاک میکنم، آروم آروم میبوسمت…
صدای نفسات رو میشنوم، و میخوام بدونی:
تو دوستداشتنیای.
تو ارزشمندی.
تو گرانبهاتری از هرچیزی توی این دنیا.
تو قلب منی… نور منی… نفس منی.»
.
