بچه ها شوهر من نزدیک ۴۰ سالشه و من ۲۴ سالمه ن مو داره ن قیافه هیچی ی آدم خیلی بد . اخلاق هم صفر قهر کنم اونم قهر میکنه مثلاً سر یک موضوع ک مخفی کاری میکرد و انگار من غریبه بودم بهم دروغ گفت باهاش حرف نزدم و اونم بدتر از من رفت تو ی اتاق دیگه سه شبه اونجا میخوابه و به جای اینکه بگه از چی ناراحتی از دلم در بیاره بدتر از من قهر کرده این ب کنار مدام اعتماد به نفس منو ازم میگیره مثلا لباس خوشگل بپوشم یا آرایش کنم مسخرم میکنه به حالت مسخره میگه سی ای انگار مثلا یک چیز زشت دیده خیلی ناراحت میشم اصلا شعور نداره خاک تو سرش کنم کنارش خیلی ناراحتم هزاران حرف تو این سه سال بهم زده همش تو دلم شده درد 😔 یک دفعه گفت من خیلی بد شانسم منم گفتم منم همینطور با اینکه اصلا منظورش نمیدونستم یه دفه گفت تو که خیلی خوش شانسی آدمی مثل من تورو گرفته فکر میکنه خیلی خوبه اگه ببینینش فقط خودکشی میکنین که چرا اینقدر اعتماد به نفس داره در کنارش واقعا انگار من دخترشم همه وقتی میرم بیرون نگامون میکنن اون پیش خودش فکر میکنه که بقیه میگن این مرده چ خوشتیپه چرا اینو گرفته
زن گرفتی یا شوهر کردی.حتما زیر لفظی میخاد
چرا انقد اختلاف سنی
چرا ازدواج کردی باش
خب عزیزم رو چه حساب زن کسی شدی که ۱۶ سال بزرگتره
چرا زنش شدی خیلی اختلاف سنی دارید
خی با این تفاسیر چرا باهاش ازدواج کردی؟حالا گیریم که با اخلاقش کامل اشنا نبودی،ظاهرشو که دیده بودی
نمیتونی ایراد بگیری بعد ۳سال زندگی باهاش چون چشم بسته بهش بله نگفتی
اینکه قیافه نداره مو نداره از روز اول خودت اینجوری قبولش کردی
خاک تو سرش،تو جای دخترشی،اون الان باید بیشتر چیزا رو بتو یاد بده نه اینکه باهات قهر کنه
خب با این اختلاف سنی چرا زنش شدی دختر
ارسال نظر شما
تاپیک های به روز شده
14 ثانیه پیش
15 ثانیه پیش
15 ثانیه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های امروز
