تعلیق

صادق هدايت در كتاب بوف كور میگويد:گاهی انسان، در تاريكى ذهن خود گم میشود،جايى كه مرز واقعيت و خيال از هم جدا نيست.تنهايى، آرام آرام به درون نفوذ میکند،و انسان را از جهان بيرون جدا میسازددر اين ميان، هيچكس نيست كه او را بفهمدحتى خود او. و شايد تلخترين حقيقت اين باشد: بعضى دردها را نمیتوان گفت فقط بايد در سكوت، با آنها زندگى كرد🌌

صادق هدايت در كتاب بوف كور میگويد:گاهی انسان، در تاريكى ذهن خود گم میشود،جايى كه مرز واقعيت و خيال از هم جدا نيست.تنهايى، آرام آرام به درون نفوذ میکند،و انسان را از جهان بيرون جدا میسازددر اين ميان، هيچكس نيست كه او را بفهمدحتى خود او. و شايد تلخترين حقيقت اين باشد: بعضى دردها را نمیتوان گفت فقط بايد در سكوت، با آنها زندگى كرد🌌

صادق هدايت در كتاب بوف كور میگويد:گاهی انسان، در تاريكى ذهن خود گم میشود،جايى كه مرز واقعيت و خيال از هم جدا نيست.تنهايى، آرام آرام به درون نفوذ میکند،و انسان را از جهان بيرون جدا میسازددر اين ميان، هيچكس نيست كه او را بفهمدحتى خود او. و شايد تلخترين حقيقت اين باشد: بعضى دردها را نمیتوان گفت فقط بايد در سكوت، با آنها زندگى كرد🌌

صادق هدايت در كتاب بوف كور میگويد:گاهی انسان، در تاريكى ذهن خود گم میشود،جايى كه مرز واقعيت و خيال از هم جدا نيست.تنهايى، آرام آرام به درون نفوذ میکند،و انسان را از جهان بيرون جدا میسازددر اين ميان، هيچكس نيست كه او را بفهمدحتى خود او. و شايد تلخترين حقيقت اين باشد: بعضى دردها را نمیتوان گفت فقط بايد در سكوت، با آنها زندگى كرد🌌

صادق هدايت در كتاب بوف كور میگويد:گاهی انسان، در تاريكى ذهن خود گم میشود،جايى كه مرز واقعيت و خيال از هم جدا نيست.تنهايى، آرام آرام به درون نفوذ میکند،و انسان را از جهان بيرون جدا میسازددر اين ميان، هيچكس نيست كه او را بفهمدحتى خود او. و شايد تلخترين حقيقت اين باشد: بعضى دردها را نمیتوان گفت فقط بايد در سكوت، با آنها زندگى كرد🌌