من و جاریم با هم بارداریم، نی نی من پسره و نی نی ایشون دختر البته هیچکدوم هم ناراضی نیستیم و جنسیت نی نی هامون دوست داریم. یکی از اقوام مارو دید به من که رسید شروع کرد از شیرینی و دلسوزی دختر گفتن که کاش بچت دختر میشد، هیچی دختر نمیشه و تا دختردار نشی نمیفهمی بچه یعنی چی و از این چرت و پرتا. دیدم رسیده به جاریم باز داره از پسر خوب میگه و آرزوی اینکه بچه بعدیش پسر بشه میکنه و از این چرت و پرتا. واقعا فازشون چیه؟
یعنی زندگی هر طوری باشه یه عده پیدا میشن عیب و ایراد الکی روش بذارن چقد خوبه بتونیم به حرفهای بقیه کوچکترین اهمیتی ندیم و با داشته هامون خوش باشیم
