دوستان من یک خانومی هستم که اطرافیان همیشه تاکید دارن عاقل هستم
همه اطرافیان اینجوری فکر میکنند
ولی مادرم یه آدمی هست که بر روی احساس رفتار میکنه.
الان شاید ۶۰ سالش باشه دیگه تو سنی نیست که نتونه احساسات خودشو کنترل کنه.
مثلا یه چیزی ناراحت کننده باشه میشینه همونجا گریه میکنه یا برعکس اگه از چیزی خیلی کوچیک عصبانی باشه جلوی جمع داد میزنه عصبانیتشو نشون میده یا مثلا یه شرایط کوچیک استرسی پیش بیاد از حال میره چه میدونم میلرزه. یکی یکم باهاش ناسازگار باشه فحش میده.
از یه طرف هم اصلا نه اهل مطالعه هست نه اهل بروز شدن نه ورزش میکنه نه اصلا ارتباط گیری بلده حداقل دو نفر آدم ببینه از اونا یاد بگیره.
نظرات غیر علمی و خنده دار میده تو هر جمعی، گریه میکنه تو شرایط حساس و خلاصه اصلا خویشتن دار نیست
مایه شرمندگی و شرمساری هست همیشه همه جا.
دارم میرم از دستش مهاجرت میکنم حتی بهش خبر هم ندادم. یهویی میزارم میرم اصلا دیگه پیدام نکنه این بی لیاقت.
