حالم خرابه

 عاشقه مرد متاهل شدم نمیدونه  صاحب کارمه یجورایی همیشه از آدمایی که با پسرا دوست بشن متنفر بودم چه برسه که من اینجوری شدم آدم بدی نیستم یهو دیدم اینجور شدم روح خودشم خبر نداره هرگز کاری نکردم که اشتباه باشه پرستار مهدم سنه پدرمم داره نمیدونم چیکار کنم هروقت میبینمش بدنم میلرزه به مدیر مهدمم گفتم نمی‌خوام اولیاشونو ببینم الکی گفتم من کم رو هستم اونم قبول کرد حتی بهونه هم میخواستم بیارم که دیگه نرم اما مدیر گفت اگه واقعا مشکلت همینه بیا ولی نمیبینیشون اما بعضی اوقات مجبور میشم باز با اولیا حرف بزنم مشکلمو خدا فقط می‌دونه