شوهرم خیلی زود جوش و عصبیه به من میکه اگه من کار اشتباهی میکنم حتی اگه میدونی اشتباهه تو هیچی نگو تا من آروم بشم. من از اینکه منتظر یه بهانست تا از خونه بره بیرون اینکه تو بچه داری کمکم نمیکنه اینکه ولخرجی میکنه و خیلی کارای دیگش ناراحت میشم وقتی اعتراض کنم دعوامون میشه و اون هم زود جوش میاره یا یه چیزی پرت میکنه یا یه چیزی رو میشکنه به من میگه اروم باش و خیلی اروم رفتار کن تا من خوب بشم. اما بخدا من خیلی خودم کم صبرم اون لحظه که با کارای اشتباهش ادمو به اوج عصبانیت میرسونه چطور اروم باشم؟خسته شدم بچم نه ماهشه دلم نمیخواد تو دعوا بزرگ بشه
چرا مشاور نرفتید تا حالا ؟!
اگر مدلشون این طوریه ک
سره هر چیز کوچیکی ، همین رفتار ها رو دارن،
نشون دهنده اینه ک
ایشون
مهارت کنترل خشم رو ندارن
و باید کمک شون کرد از طریق مشاور
اکثریت مردها عصبین و رفتارهای مشابه دارن فقط نقطه جوششون فرق میکنه
یا عصبیش نکن یا عصبی شد بلد باش ارومش کن
دو تا ادم عصبی و زود جوش با هم نمیسازن متاسفانه و اون زندگی مجکوم به شکسته حالا یا عاطفی یا رسمی
تا زمانی که کی از دو طرف تغییر نکنن وضع همینه
منو همسرمم مثل شماییم...من همچین موقع هایی میرم تو اتاقو درو میبندم،چون اگه حرف بزنم اوضاع بدتر میشه...بعد تو آرامشمشکلو حل میکنیم
مردا مشغله فکریشون خیلی زیاده...واقعا گناه دارن.گاهی اوقات خوبه که خودمونو بزاریم جای همسرامون
من خودمو میگم،همسرم از صب میره سر کار تا آخر شب...اجاره خونه،اجاره محل کار،شهریه مهد،چک،قسط،هرسال فکر خونه ازین بنگاه به اون بنگاه،هرسال فکرو استرس ودیعه مغازه و خونه و اجاره...دکتر،خوردو خوراک،وام،مهمانداری،رخت و لباس،هوای بدو گرم....اوووو خیلی زیادن،واقعا انصاف نیست اگر من یکم گذشتمو صبرو تحملمو زیاد نکنم
البته مام همیشه مشکلو بحث داریم...ولی مدتیه خودمو میزارم جاشو خیلی غصه شو میخورم
شوهر منم همینطوره
بیخودی دعوا راه میندازه کارهای غیرعادی انجام میده شدییید!!!
ده دقیقه بعدش پشیمون میشه میگه شرمنده ام!
اما نمیتونه خودشو کنترل کنه
فکر میکنم با جلسات مشاوره، کنترل تنش ها و تا جایی که ممکنه کوتاه اومدن شما حل میشه
البته شوهر من مشاوره نمیاد
منم خیلی زود بهم میریزم و جیغ و داد راه میندازم ولی وقتی می بینم اون عصبی شده هر چی میگه جواب نمیدم
بخدا من انقدر از لحاظ اقتصادی قناعت میکنم و به فکرشم حتی لباس نمیخرم که بهش فشار نیاد من خودم غصشو میخورم اما مثلا من دوست دارم زمانی که سرکار نیست بمونه خونه سرگرم ما باشه وقتشو با ما بگذرونه اما اون میره بیرون همش. وقتی معترض میشم میگه تو با این حال تحویلم بگیر و دم نزن تا من دیگه بشینم تو خونه پیشت
بخدا سر یه چیزای الکی و مسخره عصبی میشه وحشتناک. خودم فک میکنم اگه بتونم تو اون لحظه خودمو کنترل کنم اوضاع بشدت عوض میشه نمیدونم چطور تو اون لحظه با ارامش باهاش برخورد کنم؟
ارسال نظر شما
تاپیک های به روز شده
18 ثانیه پیش
19 ثانیه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های امروز