یه چیزی که نظر شخصی و برداشت خودم از یه سری آدماست اینه که بعضیا اعتقادشون به خدا و پیامبر و امام و امام زاده ها صرفا به خاطر اینه که خواستشون رو برآورده کنه یا به اصطلاح حاجتشونو بده
مثلا هر مراسم مذهبی میشه تنها میگن حاجتم رو بدم کمکم کن و مشکلم رو حل کن و...
نمیگم بده ها تا یه حدی قابل قبوله ولی حس میکنم اگه اصلا قرار نبود اماما و امامزاده ها خواسته ی کسی رو برآورده کنن خیلیا اصلا بهشون اعتقاد نداشتن چون اعتقادشون فقط به خاطر خواسته ایه که از اون امام یا امامزاده یا پیامبر یا...دارن.
اینم اضافه کنم من خودم اصلا آدم مذهبی ای نیستم اما خدا رو قبول دارم و این برداشت شخصی من از این افراد بود ممکنه درست نباشه.
بهترین نظریه که میشد شنید
من فک نمیکنممم🫠
این دقیقا مثل این میمونه که بگیم هرکس به امکان وجود خدا معتقده فقط برای دریافت حاجت و خواسته هاش از سمت خداس
نمیگم نیست
ولی نه برای همه
راستش خدا و پیغمبر برای ادمهاییه که یه مشکل و گرفتاری تو زندگیشون دارن یعنی با خدا بودن بهشون کمک میکنه تحمل اون مشکل راحتتر بشه
خیلی هارو دیدم خیلیاااا که تا به جایی رسیدن اعتقادات خودشون رو هم گذاشتن کنار نه اینکه آدمهای بدی بشم نه صرفا دیگ در اون حد درگیر خدا و پیغمبر نشدن
خب کسانی هستن که به خاطر ترس از جهنم خدارا عبادت میکنند و کسانی به خاطر طمع از بهشت نیت مهمه ولی نباید کسی را قضاوت کنیم یا تهمت بزنیم
به نظر رابطه آدما با خدا اینجوری نیست درسته خواسته هاشونو بهش میگن ولی یه شناختی از خدا دارن که آفریننده اس مهربونه و ... مثلا تو همین سایت شما بگی امامزاده x خواسته ی منو برآورده کرده خیلیا اصلا نشناخته (حتی ممکنه امامزاده xاصلا وجود نداشته باشه)یهو عاشق اون امامزاده میشن و نذر و نیاز که مشکل منم حل کن
جالب نیست انگار اصلا علاقشون قلبی نیست
موافقم. درسته در مورد همه نیست ولی به نظر منم برای خیلیا اینطوره. بارها اینجا تاپیک هایی دیدم با عناوین دیگه با خداقهرم، چرا صدای منو نمیشنوه، دیگه نماز نمیخونم چون حاجت منو نداده و ...
