کنکوریا

چیزی هست که مورد علاقت باشه و تا ببینیش به سمتش پرواز کنی؟ 

برای من میوه ی مورد علاقم اینجوریه. 

نمیشه هدفت، زندگیت، آیندت و خودت مورد علاقت باشن؟! انقدری که به سمتشون پرواز کنی؟! 

اسی به نظرم وقتی یه آدمی یه چیزی رو واقعا بخواد حتی اگه نابود ترین و داغون ترین آدم روی زمین باشه، بهش میرسه. 

کنکور همینجوری شم ادمو روانی میکنه بعد یسری مسائل دیگه هم باهاش پیش میاد که دیگه هیچی 

منم کنکوریم درکت میکنم انقدر خودمو نگه میدارم که بعضی وقتا سر چیزای چرت یهو خالی میشم و از ته دل گریه میکنم یعنی 

مثلا مامانم غذایی درست کرده بود ک دوست نداشتم و زدم زیرگریه چرا چون ظهر ش سر ی موضوعی تحت فشار بودم💔

نمیشه نباشی؟! 

با منفی گرایی تا حالا چی گیرت اومده؟!!