یکی از فامیلای نزدیک عاشقم شده، اونم بدجور و واقعی، چندین ساله
من حتی یبار نامزدی ناموفق داشتم، ولی اون براش مهم نیست و اصلا دوست نداره راجع به اون موقع حرف بزنیم و فقط منو میخواد
هم خوشگل و خوشتیپه هم پسر سربراه و امام حسینی ای هس، درآمدشم خوبه بد نیس، تو کارش موفقه، مهربون و احساساتی و با اعتماد ب نفسه، و خیلی بی نهایت بهم توجه و محبت میکنه. مثلا یههه نمونه اش اینکه بهش گفته بودم گل دوست دارم و از بین رنگا آبی، رفته برام گل رز آبی گرفته، تو یه شهر دیگس ولی تا میگم پامیشه با سرعت میاد شهر ما، حتی حاضره بخاطرم بیاد شهر ما زندگی کنه، توجهش به همه چیزم هست و خیلی هوامو داره و متوجه کوچیک ترین ناراحتیم میشه. در برابرم هیچ غروری نداره و به شدت بهم احترام میذاره
اماااا هنوز نتونستم بهش علاقه مند شم، هفته ای یبار میاد هربار حدودا چهار ساعت میریم بیرون، همه چی اوکیه ولی زیاد نمیگیم بخندیم و من خیلی دوس دارم همسرم شوخ طبع و شاد باشه، نمیدونم تو این مورد چجوریه چون بیشتر جدی حرف میزنیم، و چون نمیتونیم خیلی ارتباط صمیمی گفتن خندیدنی بگیریم من حسی پیدا نمیکنم، واقعا نمیدونم چرا اینقد سنگدلم که تاحالا عاشق کسی نشدم... از طرفی من مذهبیم و همه خواستگاریام سنتیه و نمیدونم اگر اینو رد کنم، آیا بازم مورد اینجوری پیدا میشه ک منم عاشقش شم یا ن، چیکار کنم دوسش داشته باشم؟؟😭 دلم میخواد منم عاشقش شممم
