اگر با کسی آشنا بشید و این جملات رو بگه بهتون.
وقتی دارید قدم میزنید تلفنش که زنگ میخوره یهو بگه وایسا! (با همین لحن و ادبیات بخونید)
خودش تند تند راه بره شما هم پا به پاش راه برید. قشنگ به نفس نفس بیفتید و به چشم هم ببینه. هیچی نگه
چند دقیقه بعد یهو به شما بگه آروم برو چقد تند میری وایسا.
موقعی که میخواید یه وسیله رو یه جا بزارید که فرق نداره هر دو حالتش باهم دیگه(سلیقه ای هست یعنی) یهو برگرده بگه نه! بزار اینجا! حرف گوش کن! بعد ازتون بگیره و بزاره جایی که خودش میخواد
بقیه کاراش بد نیست. اما این ها برای شخص من حس خوبی نمیده
