با یه ادم غر غر وبد دهن زندگی می کنم ...
کار های خیلی زیادی کردم اما ول کن نیست از محبت کردن تا قهر کردن آخرش من بد میشم یک ساعت تمام فقط حرف میزنه مدام باید حرف هایش را تایید کنی وگرنه دعوای بدی راه میندازه ....
پس کجایی خدا چرا جوابم را نمیدی چرا با من لجی این همه آدم دارن راحت زندگی می کنن چرا زندگی من این جوریه ....
اححح یاد مادرم افتادم🤮🤮🤮
هیچکدوممون چشم دیدنشو نداریم
هیچ کس هیچ راه حلی نداره توی خونه هیچ کاری نمی تونم انجام بدم به محض شروع کردن میاد جلو میشینه شروع به حرف زدن میکنه چرت و پرت گفتن می کنه بهش میگم الان کار دارم بعدا با من حرف بزن دعوا شروع میشه الان چند ساله یه گوشه میشینم هیچ کاری انجام نمیدم نه زبان میخونم نه خیاطی می کنم اون وقت دختر های فامیل اومدن منو نصحیت میکنن که چرا انجام ندادی خبر ندارن که من باید دست به سینه با این سنم بشینم ببینم اون برام تصمیم بگیره من انجام بدم یه برام بخاطر این که حرف گوش نکردم پرتم کرد بیرون جایی نداشتم برم با وساطط همسایه رفتم‌خوبه وقتی همسایه باهاش حرف زد که ای کار رانکن‌کلی بد و بیراه بهش گفت و بهش گفت که دخالت نکنه
