شدیدا پشیمونم
سنم کم بود .اصلا هنوز عقل نداشتم
نمیدونستم معیار هام چیه .باید چیو ازش بخوام و اینکه چه ویژگی داشته باشه ...
الان مث سگ پشیمونم..
اصلا اختیار زندگیم دستم نیس ..اصلا فکرش نمیکردم یه روز اینجوری بشه ..خیلی چشم و گوشم بسته بود..
اصلا نمیدونم پول شوهرم چی میشه.چیکار میکنه ..
من همیشه دلم میخاست من پولاشو جمع کنم یا حداقل بفهمم چی میشن
منم عین خودت
فقط من بفکر پول نیستم
فکر اینم چرا بدون هیچ مشورتی هرگوهی میخواد میخوره
بیخیال دیگ شوهر کردی بشین رو زندگی ک بیرون خبری نیست
معیار ت زیبایی و هیکل و پول ش بوده
گفتی خوبه
بریم زندگی
زندگی هم خاله بازی
مگه حالا چی شده
لازم نیست بفمی چی میشه ازش زیاد پول بگیر خرد خرد جم کن قایمکی
حق خودتو بردار اگر بهت نمیده باقیشم صدقه سر خودتو و بچهها
همه مون پشیمونیم. من خیر سرم سی سالگی ازدواج کردم وبا کلی ادعا. شوهرم دو زار نمی ارزه. خانواده اش حتی خواهرزاده هاش رو بیشتر از من دوست داره
منم الان ۱۹ سالمه ۱۶سالم ک بود ازدواج کردم ولی پشیمونم دوسش دارما خیلییییی ولی خیلی اذیت میشم خیلی جاها کم میارم حتی الانم باهم ی بحث بزرگ کردیم جوری ک همیشه فحش و کتک نصیبم میش
عزیزم خیال نمیکنی الانم داری رویایی فکر میکنی؟
خیلی از آقایون اصلا خانوما رو وارد حساب کتابشون نمیکنن
حتی دوست ندارن خانوم از حقوقشون با خبر بشه
اگه تنها مشکلش اینه ک شما اندازه احتیاجت ازش پول بگیر،چیکار به بقیه اش داری
دوست داری همسرت مطیعت بشه
بچه دارید عزیزم؟!
من هیچوقت طلاقو پیشنهاد نمیکنم
بعضی مسائل با رفتن به مشاوره واقعا حل میشه باید اول یه قدم برای بهبود رابطه بردارید پیش قدم بشید برای تغییر رونده زندگی اگه درست نشد بعدش میتونید به گزینه آخر طلاق فکر کنید
بنظر من همون بهترکه ادم خبر نداشته باشه شوهرش چقد درامد داره غصه اشم کمتره ادم بدونه اگه درامدش
کم باههی باید مراعات کنه
ازدواج همینه بعد ازدواج تازه میفهمی که ازدواج یه سرابی بیش نبوده (( مجردا میان منو میکشن))
