در سن 30 سالگی یچیزی راجع به سِن بگم،
شما هم نظرتونو بگید..
زندگی خیلی کانسپت رستورانه
دیدین یکی هنوز براش منو نیاوردن، یکی غذاشو خورده منتظر دسر بیارن و ...؟
(یکی میدونسته چی میخواد، یکی رندوم سفارش داده، یکی با اداش حال کرده، یکی با طعمش، یکی با هم نشینش، هزارتا مثال میشه زد. بشقاب هرکسی، جلوی میزش و .. رو هم نگاه کنی سبکش دستت میاد)
ولی هیچوقت موقع بیرون رفتن از رستوران به حال کسی که تازه داره میاد افسوس خوردی؟ اگر درست زندگی کرده باشی، قطعا نه!