من خیلی احمقم ک دلم برا شوهرم میسوزه

غرهاش ایرادگیری و عیب جوییه مثلا چرا اول پیازو میشوری بعد خرد میکنی وااای دیگه نبینم اینکارو میکنی و ... 

یا چرا رفتی تکیه دادی سفره پهن کن سر سفره غذا بخور و .‌‌.

یا چرا لباسارو از تراس نیاوردی رفتی تراس دیدی و نیاوردی و ...

یا آب از دستت چکید رو فرش الان فرش بود میده و ... 

بعد هر ایراد گیری هم ، رد هم کلمات زشت ب گویش خودشون ب معنی دیوونه و ..‌ 

حالا شانس من مادرش میگفت تنها پسرم ک گیر ب غذا و ..‌ نمیده اینه غذا نباشه نون و پنیر میخوره 

بعد ازدواج با من افتاده بود ب جون من ک مثلا منو ادب کنه و اگه مهمونی چیزی اومد بلد باشم و ... 

صبح نیمرو میذاشتم شروع می‌کرد غر و لعنت ب تربیت من و ..‌ ک چرا خرما نزدی تو املت و ....

تو باشی ناراحتی قلبی نمیگیری ؟ یا من بیخودی حساسم ؟ 

عزیزم مثل اینکه یه دیوونه بهت چاقو بزنه بعد بگی دیوونه ست اهمیت نده نباید با چاقوی دیوونه خون بیاد 

تو کامنتا گفتم چه غرایی میزنه و چیا میگه حتی وقتی حواب نمیدم قلبم درد میگیره جواب ک میدم کل انرژی و نفسم میره

انقدر گفتن حساسی باورم شده مشکل از منه 

ولی واقعا غیر قابل تحمله 

یه خواهر خیییلی صبور و فهمیده دارم ک هیچکسو قضاوت نمیکنه و همیشه منو امیدوار میکنه ب زندگیم و ... یبار ک این داشت دری وری میگفت زنگ زدم بهش که بشنوه گفت تو صد کلمه ای ک میگه یک حرف درست هم نیست ! آدم خجالت میکشه جواب بده 

اردیبهشت میشه دوسال 

دوماه بعد عروسیم افتاد ب جونم ک باید بچه بیاری مسخره می‌کرد که نازایی و ... پشت آرنجشو نشون میداد میگفت از اینجای من مو رشد کرد توام باردار میشی ( اینو دکتر ب یکی از اقوام نازاشون گفته بود اینم یاد گرفته بود دائم تو سر من میکوبید) با اینکه دانشگاه میرفتم ببخشیدا پیشگیری نمیکرد خواست خدا بود یک ماه بعد فارغ التحصیلی ، ک فقط ده ماه از عروسیمون می‌گذشت باردار شدم اصلا آمادگیش رو نداشتم حس یه قربانی رو داشتم ک چیزی بهم تحمیل شده ولی وقتی ب زندگیم‌نگاه میکردم و رنجایی ک میکشیدم میگفتم خدارو چه دیدی من از خدا آرامش‌ میخواستم شاید آرامشم این بچه ست ..