سلام خوبین
من احساس میکنم کم کم دارم فرو میریزم .
۲ ساله ازدواج کردم .اوایل خوب بود .شاد بودم و همسرمم پایه بود .اختلاف سنی ۱۰ سال دارم با همسرم .اول حوصله داشت .الان خودش هم میگه خستم .پیر شدم .همش خودشو با کار مشغول کرده .صبح ها زود میره شب ها ساعت ۹ میاد .همش هم با گوشیه .حس میکنم واقعا تو این دو سال سرد شدیم .هرزگاهی واقعا پشیمون میشم ک چرا ازدواج کردم
مجرد بودم دایم با دوستام بودم تفریح سالم داشتم .الان منتظرم جمعه بشه همسرم ببره منو پیش خانوادش .هه اونم ب عنوان تفریح .روزهای هفته هم از صبح تا شب تو خونم .😔بخوام از احساساتم بگم اینجا جا نمیشه.ولی من واقعا دیگه انگیزه زندگی ندارم.
من بخت برگشته انگار شوهر کم بود .نه گواهی نامه دارم (الانم همسرم میگه تو نمیتونی رانندگی کنی چون میترسی)و ن کاری دارم باهاش سرگرم شم و حقوق بگیرم🥲(هزار مدرسه فرم استخدام پر کردم برا حق التدریس .دریغ از تماس یکیش )
حس میکنم بدشانسم .بدبختم.
اینارو هم گفتم کمی با کسایی ک نمیشناسم دردودل کنم 😔
