فرار کردم

با کدوم پول میخوای فرار کنی؟تو کی بتونی بری سرکار خرج خودتو بدی کی درس بخونی؟

خانوادت راس میگن کافیه دست یه نفر هول بیفتی ببینی دنیا چجوریه ولی منم از شرایطم راضی نیستم انگار اضافیم ولی کشور ما همینه چی بگم نمیشه هم درستش کرد

اشتباهه این کار  خانواده رو در جریان بگذارید

اگه رشته ای میخوای بری ک بلافاصله بعد تموم شدن درس کار براش هست برو 

ولی اگه میخوای بری چمیدونم مدیریت فلان و بیسار بخونی بشین خونه چون براش کار نیست اخر دست از پا درازتر برمیگردی پیش خانوادت 

بقیه چیزا بنظرم جور میشع

خوابگاه سختی های خودشو داره ،خیلی ها تا مجبور نباشن خوابگاه نمیرن ،دانشجو باشی تو خونه خودت راحت تری تا خوابگاه ،موقع درس و امتحان تو خونه غذا و ...  برات آماده هست 

وقتی دانشجو باشی توی جامعه هستی ،دیگه لازم نیست که حتما خوابگاهی باشی

می‌فهمم چقدر برات سخت و خسته‌کننده‌ست که کسی حرفاتو جدی نگیره. ولی اینکه بخوای بی‌خبر بری، شاید آزادی بده، اما ممکنه بعدش حس تنهایی یا دلخوری بیاره. اگه بتونی یه راهی پیدا کنی که هم استقلالتو حفظ کنی، هم دل خانواده‌تو نشکنی، اون بهترین برده

سعی کن دلشون رو بدست بیاری

ربطی نداره 

با دوستان و جمع سالم باشه توی محیط سالم باشه قطعا سالم باقی میمونه 

تا کی قراره نوجوان ها و جوان ها رو توی خونه حبس کنن؟ که اره خطرناکه امنیت نداره و فلان 

موافقم ایران دیگه حتی امنیت هم نداره ولی چه بخوایم چه نخوایم باید قبول کنیم خییییلی چیزا رو باید تو جامعه و توی همون مکان های فساد یاد بگیریم. آدم خودش  باید با وجود تمام آزادیش سو استفاده نکنه. 

ببین ما نمیتونیم بگیم برو یا نرو 

ولی به این فک کن که فرار کنی کجا قراره بری؟ به مکان و خوراک فکر کردی؟ 

جدا از بحث امنیت. 

بنظرم تحمل کن تا یکم مستقل تر شی دانشجو یا شاغل شی بعد فکر رفتن رو بکن 

بعد تامین هزینه های دانشگاه چی هزینه های جانبی  چی یعنی بری که دیگه هیچ وقت برنگردی مگه داریم مگه میشه باخدا اطرافم یکی بی‌اطلاع رفت هم سن تو بعد پادویی با شوهر هم سن بابا بزرگ ش برگشت درین میون به قیمت خون دل خوردن پدرو مادرش بهاش پیر شدنشون آخرم پیری با یه پسر تنهاش گذاشت دختری که تو خونه همه ی امکانات رفاهی داشت حالا خدماتیه

از خونه بری بیرون شک نکن محیط فاسد میشه بیرون از خونه ۱۰۰درصد سالم نیست ولی کسی میره که میتونه خوب و بدو تشخیص بده نه اینکه هرچی بهش گفتن بگه چشم با هرکی اومد رفیق شه حق خودشو بلد نباشه بگیره 

خطاب به خانواده ایشون؛

خیلیا فکر میکنن اینکه ما یه بَره خوب باشیم دیگه نباید انتظار داشته باشیم گرگ مارو بدره!! 

یا اونکه کنج اتاقش سالمه آدم خوبیه، مرد اونه که بره کف اجتماع و سالم بمونه!!

بهتره مهارت‌ بودن کنار آدم‌های مختلف رو یادبگیریم تا ضمن ایجاد فرصت رشد در سطح جامعه، آسیب‌های احتمالی رو دفع کنیم.

همه و همه مهارته!!

اینکه نه گفتن رو یاد بگیره و بتونه از حقش دفاع کنه رو توی همون جامعه و توی موقعیت های مختلف باید بیاموزه نه تو خونه زیر دستورات مادر و پدر

پدر مادر وظیفه تربیت بچه رو دارن اینارو یادش بدن بعد اون بچه وارد جامعه بشه وقتی بدون تربیت بره تو جامعه به فساد کشیده میشه کسیم که بره توش دیگ در نمیاد 

پدر و مادر تا ۱۴ ‌. ۱۵ سالگی نهایت ۱۶ سالگی میتونن یه چیزایی یاد بدن به بچه. از اون تایم ب بعد ‌باید تو جامعه تجربه کسب کنن. 

وقتی دختر من پسر من . نتونه رفتار افراد نا مناسب رو ببینه وقتی مزاحمت ایجاد نکنن براش وقتی دو بار نره بشینه کافه وقتی با چار تا فروشنده حرف نزنه چطوری میتونه در آینده از پس خودش بر بیاد؟

بچه رو تا قبل دانشگاه طوری بار میارن که پسرا چنان وحشت دارن که تنهایی خجالت میکشن برن از سوپری یه آب معدنی بخرن چه برسه به اینکه ارائه بدن یا با آدمای نا حسابی رو به رو بشن