تنهایی و غم

تا وقتی بودی شمعدانی ها گل میدادند

خانه بوی عطر تو را داشت

و یاس به شوق حضورت

در و دیوار خانه را شکوفه باران میکرد

حالا نیستی و گل ها خشکیده اند

اما چشمه چشمانم

از غم نبودنت نمی خشکد مادرم