این بود جوانی

من یه جوونم 26 سالمه شرایط ازدواج اصلا ندارم اصلا با این حقوقاو تورم قیدشو زدم دیگه. سوالم اینه با نیازم چیکار کنم؟؟؟ خب ما جوونا چ خاکی بگیریم سرمون؟ چقدر ورزش کنم برم سرکار کتاب بخونم؟ نمیشه اقا نمیشه نیازه مثل اب خوردن غذا خوردن. مگه ما انسان نیستیم؟ چجور همه جوونا کشورای دیگه همه جور عشق و حالی دارن ولی به ما میرسه یا میگن تو بچه ای بذار بشه 40 سالت! بابا پسر از 15 سالگی بلوغ دختر دیگه بدتر . چه بلایی دارین سر ماها میارین؟ خب ما چیکار کنیم؟ یا باید برم دنبال دختر مردم پنهونی باهاش باشم . بعدشم مشخص نباشه میتونم بگیرمش نمیتونم با این قیمتا و وضعیت کشور اونم بیچاره کنم؟ یا باید بزنم جاده خاکی با این خانم اون خانم رابطه های سمی و خطرناک .. اقا ما چیکار کنیم؟؟؟؟؟ بخدا من ادم سالمی ام نه سیگار نه قلیون نه هیچی . سالم سالم ولی چقدر سرکوب کنم خودمو؟؟ الان من جوون چ خاکی بگیرم سرم؟؟؟؟ بسه دیگه بخدا ... بغض و خشم و نفرت دارم از اینکه اصلی ترین نیازمونو نمیتونیم تو این کشور براورده کنیم... قبلا این تاپیک گذاشتم خیلی ها مسخره کردن متاسفانه انگار نه انگار تو ایران زندگی میکنن.  چیکار کنم این خشم و بغضم کم شه. خسته شدیم دیگه . من و امثال من باید چ خاکی تو سرشون بریزن؟ واقعا باید تاسف خورد حتی اصلی ترین نیاز رو هم نمیشه درست تو این مملکت برطرف کرد. باابمن چقدر کار کنم هزینه های یه عروسی ساده تامین کنم؟  ما جوونا چیکار کنیم؟ بخدا خسته شدم ...خسته / بخدا هر جور فکر میکنم با این وضعیت نمیشه ازدواج کرد چون حتی نمیشه ی خونه اجاره کرد . دوست ندارم خودم الوده همه کار کنم 26 سالمه ولی انگار هیچ دری باز نمیشه . نیازم اذیتم میکنه چقدر باشگاه برم چقدر دوش بگیرم . نمیشه بخدا نمیشه . ما حقمون این حقارت و این زندگی نبود...