هیچ وقت قصد ناشکری کردن رو ندارم با اینکه خدا رو شکر پدر و مادرم منو حمایت میکنن ولی احساس میکنم از لحاظ محبت برام کم گذاشتن ، از بچگی دوست داشتم برادر یا خواهر داشته باشم و فکر میکنم اگه می بود مشکلی از لحاظ مالی برامون نداشت ، مخصوصا خواهر داشتن برای یک ارزوعه بزرگه ، بعضی شب ها که خوابم نمیبره تصور میکنم که ی خواهر کوچیکه دارم و مثلاً باهم پارک میرم و بازی میکنیم ، من چون درسم خوبه بهش تو درستش کمک میکنم و همزمان گریه میکنم ، فکر میکنم اگه یه خواهر داشتم موفق تر بودن و بهتر استعداد های خودم رو میشناختم هر وقت دختری رو بیرون میبینم تصور میکنم که اون خواهر من باشه ولی بازم خدا رو شکر که خانوادم سالمن ولی این آرزو ته دلم مونده و با اینکه سلامتی پدرو مادرم رو میخوام ولی هرگز بخاطر این موضوع اونا رو نمی بخشم ، من پسر ۱۸ سالم که امسال دانشگاه رشته مورد علاقمو قبول شدم و خیلی خوشحالم ولی این ۴ سال یعنی از کلاس هشتم که کرونا هم شد همش تو خانه بودم و مشغول درس خواندن بودم و افسردگی هم تا حدودی گرفتم و آدم درونگرا هستم و اجتماعی نیستم که این موضوع اذیتم می کنه ولی شاید اگه خواهر داشتم هیچی براش کم نمی گذاشتم و اونم باعث میشد که اجتماعی تر باشم ، حتما حکمتی بوده که امیدوارم بعد متوجه بشم که شاید اون موضوع رو فراموش کنم و برای اهدافم بیشتر تلاش کنم
از کجا میدونی خواهر خوبی نصیبت میشد گلم ؟ خیلیا خواهر برادر دارن ولی ارزو میکنن که کاش نداشتن
ولی شاید آبجی داشتی حوصلشو نداشتی
ولی چه پسر مهربونی هستی
شاید والدینت میخواستم و خدا بهشون نداده 💔 مثل من که آرزوی فرزند دارم و هنوز خدا نصیبم نکرده 💔
اخییی
من خواهر دارم ولی دوست داشتم یه برادرداشته باشم
بیا من خواهرت میشم تو داداشم
منم دوست داشتم داداش یا ابجی داشتم ولی راضی شدم ب تک فرزندی... منم تک فرزندم... منم مث تو خجالتیم و اجتماعی نیستم ولی ارزوم اینه یروز خجالتم بریزه و کلی دوست پیدا کنم. خوشبحالت ی دوست داری باز
ارسال نظر شما
جدیدترین تاپیک های 2 روز گذشته
تاپیک های به روز شده
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های امروز
